Saturday, 26 August 2017

पुण्यातील ज्या भागात आमचं ऑफिस आहे.
त्या भागात.. बहुतेक, हवाई सुंदरी होण्याचे प्रायव्हेट कोर्सेस चालत असावेत. अशी, मला दाट शंका आहे. कारण.. त्या भागात नेमीच. मला,
लाल रंगाचे फारच अपरे स्कर्ट, आणि त्यावर.. लाल रंगाचा ब्लेझर, आणि त्या ब्लेझरच्या आतून बाहेर डोकावत असणारी, ब्लेझरच्या आतील शर्टची पांढरी शुभ्र कॉलर. पायात उंच टाचेचे काळे सँडल,मांड्या पर्यंतचे पाय निर्वस्त्र असल्याचा भास निर्माण करणारे, अगदी जांघे पर्यंत लांब असणारे. जाळीदार पांढरे किंवा काळे पायमोजे घातलेल्या गोऱ्या गोमट्या आणि सुंदर ललना मला हमखास दिसत असतात.
या मुलींना पाहून, माझ्या मनात नेहेमी एक प्रश्न येत असतो.
हवाई सुंदऱ्या म्हंटल, कि त्या कशा अगदी उंच्यापुऱ्या, देखण्या आणि ठसठशीत बांध्याच्या मुली माझ्या नजरेसमोरून तरळून जातात. त्यामानाने, मी पाहत असणाऱ्या पैकी बऱ्याच मुली दिसायला अगदी गोऱ्या आणि खूप सुंदर जरी असल्या. तरी सुद्धा, त्यातील काही मुलींची शारीरिक ठेवण म्हणावी अशी भरदार किंवा बहारदार नसते. त्यामुळे, माझ्या मनात नेहेमी एक शंका निर्माण होत असते..
कि, हवाई सुंदरी होण्याचं स्वप्नं उराशी बाळगणाऱ्या मुलींची भारतात बिलकुल कमतरता नसणार. पण, सगळ्याच सुंदर मुलींना हे सहजशक्य होणार आहे का..?
कारण, एकतर त्या कोर्सची फी अगदी भरमसाठ असणार आहे. त्यात ती संस्था चालवणारी लोकं त्या मुलींना नोकरी देण्याची हमी देत असणार. त्यामुळे तर त्या संस्थेत फारच गर्दी होत असणार.
परंतु, इथे शिकणाऱ्या सगळ्याच मुलींना विमानात प्रवेश मिळणार असतो का..?
त्यामुळे, यातील.. सुंदर दिसणाऱ्या, काही लुकड्या सुकड्या मुलींना पाहून.
मी, देवाला नेहेमी एकच साकडं घालत असतो.
परमेश्वरा, या किरकोळ बांध्याच्या मुलींना लवकरात लवकर अगदी भरगच्च आणि सुडौल बांध्याच्या कर. किमान त्यामुळे तरी, त्यांना विमानातील हवाई सुंदरी होण्याचा बहुमान प्राप्त होईल. नाहीतर, त्यांच्या आई बापाचा सगळा पैसा हवेतच विरून जायचा.

No comments:

Post a Comment