Monday, 26 October 2015

साडी खरेदी..


आजपर्यंत, मी शंभर वेळा तरी ठरवलं असेल. कि, बायकोबरोबर साडी खरेदी करायला जायचंच नाही.
पण साला, काय होतं काय माहित नाही.
ती मला, काही तरी पट्टी पाडते. आणि, साडी खरेदीला घेऊनच जाते.
आणि, नेहेमीच्याच त्या पकाऊ कार्यक्रमाला सुरुवात होते.
भैय्या .... वो, साडी दिखावो... ! नही, वो वाली दिखावो...!
यांना, साडी तर एकच घ्यायची असते. परंतु, पाच-पन्नास साड्यांचा ढीग जोवर यांच्या समोर पडत नाही. तोपर्यंत, याचं समाधान काही होत नाही.
मला, खरी कमाल तर त्या सेल्समनचीच वाटते. बिचारे, खरच त्यांना 'बिचारेच' म्हणावं लागेल.....
काहीही कटकट न करता, ते त्या महिलांना साड्या दाखवत असतात.
कौन्सि.... ये.. ?
अस म्हणत, अक्षरशः ते त्यांचा हट्ट पुरवत असतात.
परंतु... आज तर, कोटीच झाली. आमच्या समोर, एक बाई साडी खरेदी करत होत्या. त्या बाईना, एक साडी खूप आवडली होती.
पण तरीही, त्या नाक मुरडायच्या. आणि, म्हनायच्या. !
" नको-नको, गोळ्याच येतील, टिकल्याच पडतील, हिचा रंगच जाईल....! "
तो, बिचारा सेल्समन म्हणायचा...
नही बहेनजी, कुछ नही होगा.. आप, बेफिक्र होके साडी ले जाव. मैं आपको गारंटी देता हुं...!
तरीही... त्या बाई त्यांच्या मतावर ठामच.
शेवटी, वैतागून तो सेल्समन त्या बाईना म्हणाला.
देखो बहेनजी, आपने अगर ये साडी नही ली, और, अगर ये साडी कल कही बिक गयी. तो, घर जाके आपको दो दिन तक खाना अच्छा नही लगेगा..
क्योंकी, ये आखरी पीस है....!
" हा.... लय शहाणा आहेस, घे ती साडी हिकडं..! " अस म्हणत, त्या बाई दुकानाच्या केश काउंटर कडे निघून गेल्या.
सेल्समन ची, 'मात्रा' पक्की लागू पडली होती.
अशा व्यवसायात, ह्या स्त्रियांना खूप पटवावं लागतं. त्यात, त्या सेल्समनचं सगळं कसब पणाला लागत असतं. त्यामुळे, मला त्यांच्याबद्धल मनामध्ये खूप आदर आहे...
तोपर्यंत, माझ्या बायकोने दोन साड्या पसंद केल्या होत्या. तरीही, एक तास वाया गेलाच.
माझ्या बायकोचं, वरील प्रकरणाकडे काहीच लक्ष नव्हतं. ती नवनवीन साड्या पाहण्यामध्ये अगदी गुंग झाली होती. आणि, मी इकडे...
आम्ही दोघे मिळून, बिल करण्याकरिता केश काउंटरवर गेलो.
त्या बाई सुद्धा, तिथेच उभ्या होत्या. अजूनही, मला त्या संभ्रमितच वाटत होत्या.
न राहून, शेवटी मी त्या बाईंना म्हणालोच...
" तुम्ही निवडलेली साडी खरोखरच खूप छान आहे हो... ! "
तेंव्हा कुठे, त्या बाईंचं समाधान झालं.. बाई, जाम खुश झाल्या होत्या. हे मी, त्यांच्या हसऱ्या आणि लाजर्या चेहेऱ्यावरून लगेच ताडलं. आणि, समोरील दृश्य पाहून...
इकडे... आमच्या "सौं "च्या कपाळावर आट्या पडल्या होत्या.

No comments:

Post a Comment