हल्ली..चौका चौकात, शुभेच्छा फलक लावण्याचं खूप मोठं फ्याड आलं आहे, 

खिशात जास्तीचे दोन पैसे खूळखूळले. कि प्रत्येकला, प्रसिद्धीचा सोस चढतो. बाजारात, दोन पाच हजारात मोठमोठे शुभेच्छा फलक छापून मिळतात. मग सगळे जन, त्या फलकावर.. 
तथाकथित..भाऊ, दादा, तात्या, मामा, काका ह्या नावाने प्रसिद्ध पावतात. प्रसिद्धीची हौस नसणारा माणूस, इथे शोधून सुद्धा सापडणार नाही. मध्यंतरी, काही लोकांनी खूपच अति केलं होतं. चक्क कुत्र्यांचे फोटो असलेला फलक लाऊन त्यांना वाढदिवसाच्या शुभेच्छा दिल्या होत्या. कोणाच्या डोक्यात नेमकं काय चालू असेल. त्याचा आपल्याला थांगपत्ता लागू शकत नाही..

परवा, अशाच एका तोंड ओळख असणाऱ्या व्यक्तीच्या फोटो असलेला फलक मला पाहायला मिळाला. त्या व्यक्तीचं निधन झालं होतं. एकतर, हा माणूस खूपच कफल्लक होता. तर, त्याच्या मृत्य पश्चात त्याच्या फोटोचा फलक लावण्याचं धाडस कोणी केलं असावं..? हा माझ्यासाठी मुख्य विषय होता...
तितक्यात, त्याठिकाणी एक ओळखीचा व्यक्ती मला भेटला. मी त्याला विचारलं, 
"अरे कधी वारला हा..?
"सात दिवस झाले कि राव आता..!
"पण, मला एक गोष्ट कळत नाहीये, ह्याचा फलक कोणी लावला..?
तर म्हणाला, आम्हीच वर्गणी काढून लावला. 
तुला तर माहिती आहे. हा, किती लोकांचा देणेकरी होता. रोज-रोज ह्याच्या घरी येऊन ह्याच्या बायकोला कोणी सावकाराने त्रास देऊ नये. म्हणून, आम्ही त्याचा दुखःद निधनाचा फलकच लाऊन टाकला. 
हा मेलाय, असं समजल्यावर. पैश्यासाठी तगादा लावायला ह्याच्या घरी तरी कोणी जाणार नाही...! 

लो, कर लो बात...