दुकान.. ( THE "BODY" SHOP )

क्या गे... तिन, चार दिन होनेको आये... मन सरिखा गिऱ्हाक आराच नई.
हौ ना..क्या होया क्या मालूम. धंदा भौत हीच थंडा पडेलाय. 
आब क्या करे..? 

रुक... आज कूच तो जरूर होईंगा..

रशिदा आणि रेश्मा.. वेश्या व्यवसायामध्ये स्वतःला गुंतवून घेतलेल्या दोन मुलींच्यात संवाद चालू होता. 
तुटपुंज्या कमाई मध्ये, त्यांचं भागत न्हवत. म्हणून, एखाद्या तगड्या गिर्हाईकाची वाट पाहात, त्या एसटी स्टेन्ड च्या आसपास घुटमळत गप्पा मारत थांबल्या होत्या. तोंडात चघळत असलेल्या एकशेवीस ची पिचकारी मारताना सहज त्यांची नजर वळाली.

अचानक, सलीमची नजर यांच्यावर पडली. सलीम, त्या भागातील 'दल्ला' होता.
ह्या दोघींना पाहताच, तो त्यांच्यापाशी येऊन पोहोचला.

क्या री रेश्मा... कैशी है तू..?
क्या बोलनेका बाबा तेरेकू, चार दीनसे कोई हातमेच नही आराय.
क्या बाता कररे...चलो, मेरे साथ आते क्या..? अपुन के पास बहोत तगडा गिर्हाक है..
कहा..?
वो सामनेवाले होटल मे, एक आरबी ठेहेरा है. अच्छा माल देंगा.
बोलो... आते क्या?

आरबी माणूस आहे म्हंटल्या बरोबर, ह्या दोघींचे चेहेरे अगदी उजळून निघाले होते. नोटांची बंडलं, त्यांच्या डोळ्यासमोर तरळू लागले होते. महिनाभरची कसर निघून जाणार होती. त्या दोघीही, आपापल्या स्वप्नात दंग झाल्या होत्या..

त्यांची तंद्री भंग करत, सलीमने त्यांना आवाज दिला. 

बोलो.... चलते क्या?
दोघींनी, खुशीने आपल्या माना डोलावल्या. आणि, त्या सलीम बरोबर चालत्या झाल्या.

सलीमच्या मनात तर लाडू फुटत होते. त्याच्या मागणीप्रमाणे, त्याला आणि अर्थात अरब्याला हव्या तशा कोवळ्या मुली मिळाल्या होत्या. आणि, ह्या सौद्यात त्याला सुद्धा रग्गड कमिशन मिळणार होतं.

गल्लीबोळातून मार्गक्रमण करीत. हे तिघेही, 'त्या' हॉटेल पाशी येऊन पोहोचले.

त्या दोघींना खालीच थांबवून. सलीम, त्या अरबी व्यक्तीपाशी जाऊन, ठरलेली ठराविक रक्कम घेऊनच खाली आला. 

आपलं कमिशन बाजूला काढून, उरलेली रक्कम त्या दोघींच्या हातात देत. त्यांना तो हॉटेलच्या पहिल्या मजल्यावरील असणाऱ्या रूम मध्ये घेऊन गेला.
रूम मध्ये, एक गोरापान तरणाबांड अरब त्यांची वाट पाहत थांबला होता. ह्या दोघींना, त्या आरब्याच्या हवाली करून सलीम तेथून चालता झाला.

हॉटेल खाली थांबून, मिळालेलं कमिशन मोजत-मोजत सलीमने एक सिगारेट शिलगावली. सिगारेटचा एक मोठा झुरका ओढत तो पुढे निघाला होता. हॉटेलला वळसा घालून, तो पुढे जाऊ लागला. 

सलीमने ज्या ठिकाणी मुलींना सोडलं होतं. त्या हॉटेलच्या, पहिल्या मजल्यावरील अंतर जमिनी पासून म्हणावं इतकं उंच न्हवत. सलीम, थोडा पुढे गेला. आणि त्याला, त्याच रुमच्या खिडकीमध्ये काहीतरी गडबड होत असल्याचा आवाज त्याच्या कानी पडला.
कानोसा घेण्याकरिता, तो थोडा पुढे सरकला....
तशा, त्या भल्या मोठ्या खिडकीमधून त्या दोन तरुणींनी खाली उड्या मारल्या. खिडकीखाली, वाळूचे मोठ्ठे ढीग आणि पटांगण असल्यामुळे. त्या दोघींना, कसल्याच प्रकारची इजा झाली न्हवती.
जीव मुठीत घेऊन, त्या दोघी सुसाट वेगाने रस्ता फुटेल तशा पळू लागल्या.
काय घडलं असेल..? ह्या भीतीने, सलीम सुद्धा त्यांच्या मागोमाग पळू लागला. काही अंतर कापल्यानंतर, त्या दोघींचा पळण्याचा वेग थोडा मंदावला. धापा टाकत, सलीम सुद्धा त्यांच्या पाशी जाऊन पोहोचला.

फुललेला श्वास सावरत त्याने त्या दोघींना विचारलं.
क्या होया ? क्यू भागे वाहासे ?

एका हाताने थांब म्हणत, थोडा मोठा श्वास घेत त्यातील एक मुलगी म्हणाली.
आरे... हमको कैशे आदमी के पास लेके छोड्या तुने..!

क्यू क्या होया... ?

आरे, कैसा आदमी है वो... उसका 'XX' है के,, थम्सप कि बोतल..?