मार्जार पुराण..

मध्यंतरी, माझ्या एका मित्राला इंग्लिश मांजरांच पिल्लू खरेदी करायचं होतं. त्याने मला, ते मांजर कुठे विकत मिळेल म्हणून विचारलं. मी त्याला, पुणे केंप मधील एका दुकानाचा पत्ता दिला. त्यानंतर, काय झालं.
म्हणजे.. त्याला मांजराचं पिल्लू विकत मिळालं कि नाही. ते मला माहित नव्हतं. म्हणून, परवा.. मी त्याला फोन करून विचारलं.
तर म्हणाला, 
मांजराच्या एका पिल्लाचे पंधरा हजार रुपये सांगत होते. त्या दुकानाचा मालक, एक मुसलमान व्यक्ती होता.
" आम्हाला काही मांजर पाळायचा शौक वगैरे नाहीये. पण, माझी मुलगी खूप हट्ट करतेय. म्हणून, आम्ही इथे आलो आहोत. बघा, योग्य काय ते सांगा. "

सकाळचं पाहिलं ग्राहक आहे. भोवनी ची वेळ, आणि, रमजानचा पवित्र महिना चालू आहे. त्यात, लहान मुलीला हौसेखातर ते पिल्लू हवं आहे.
ह्या विचारच्या गर्तेत तो दुकान मालक सापडला. आणि, अशा शुभ विचाराच्या त्रिवेणी संगमामुळे. त्याने, माझ्या मित्राला ते पिल्लू फक्त सहा हजार रुपयाला देऊ केलं होतं.

हा सगळा वृतांत, मी आमच्या ऑफिसमध्ये कामाला असणाऱ्या एका अशिक्षित आणि साध्या भोळ्या महिलेला सांगत होतो.
कारण, तिला सुद्धा खूप मार्जार वेड आहे. तिच्याकडे सुद्धा, तिने एक एक मन्या नावाचा देशी बोका पाळलेला आहे. त्याचं मला ती नेहेमी कौतुक ऐकवत असते.
मांजराची एवढी मोठी किंमत ऐकून ती तर आवाकाच झाली.
आणि, मला म्हणाली.

बया, किती महाग आहे हो..!
आता ते पिल्लू इंग्लिश आहे म्हणल्यावर. त्याच्या संगं आता त्यांना इंग्लिश मधीच बोलाय लागल ना..? तिचा भोळा भाबडा सवाल,
मी म्हणालो, ते का..?
तर म्हणाली, आमचा बोका गावठी हाय ना. त्याला कसं... ए चल रे मन्या, असं म्हणलं. कि लगीच, माझ्या मागं येतोय. गावठी हाय ना त्यो...
तसं, त्या पिल्लाला समजायचं नाय ना, इंग्लिश हाय ना ते..
मी म्हणालो, अहो तसं काही नसतं. त्यांच्याशी, आपण जी भाषा बोलू तीच त्यालाही समजून जाते.
त्यावर ती म्हणाली,

" नाय पण.. ते इंग्लिश हाय ना. त्याच्याबर कशाला मराठी बोलायचं, नाय का..!

त्यावर.. मी हि, हो म्हणालो.
आणि, तिला हे हि सांगायला विसरलो नाही. कि, माझ्या मित्राच्या मुलीला आणि मित्राला सुद्धा इंग्लिश बोलायला येतं. आणि, त्या पिल्लाशी ते नक्कीच इंग्लिशमध्येच बोलत असतील.
तेंव्हा कुठे, तिला जरा हायसं वाटलं..

काही लोकं, खूपच साधी भोळी असतात नाही का..!