#स्वराज्य_मटन_थाळी...

बरेच दिवस झाले, व्हाट्सअप वर या थाळीच्या क्लीपने अगदी धुमाकूळ घातला होता. म्हणून, हा नेमका कसा प्रकार प्रकार आहे. ते पाहण्यासाठी आणि चाखण्यासाठी, परवा मुद्दाम मी या हॉटेलमध्ये जेवायला गेलो होतो.
स्वराज्य म्हणजे, अगदी टिपिकल स्वराज्य. बहुतेक हे हॉटेल मालक, शिवाजी महाराजांचे निस्सीम भक्त असावेत. असं एकंदरीत तिथे कॅश काऊंटरवर बसलेल्या व्यक्तीला. आणि त्यांच्या हॉटेलला पाहून मला जाणवलं.

पुण्यात.. शुक्रवार पेठेतील, बाफना पेट्रोल पंपा शेजारी अगदी मध्यवस्तीत हे छोटेखानी हॉटेल आहे. अगदी साफ सुतरं असं हे सोलापुरी पद्धतीच्या जेवणाचं हॉटेल. एकावेळी, पाच पन्नास लोकं जेवायला बसतील अशी सुटसुटीत जागा आहे.
इथे कसलीच गर्दी किंवा गोंधळ नसतो. अगदी टिपिकल हौशी खवय्ये मंडळी इथे जेवायला येत असतात. असं एकंदरीत मला आढळून आलं. वेटर सुद्धा खूप चांगली सर्व्हिस देतात.

अगदी सुरवातीला.. एका तबकामध्ये, वेटर किनलेची पाण्याची बाटली, आणि त्यासोबत कांदा आणि लिंबू असलेली डिश घेऊन आला. इथे साधं पाणी दिलं जात नाही. मोकळ्या ग्लासा सोबत फक्त मिनरल वाटर इथे सर्व्ह केलं जातं.
त्यानंतर.. अवघ्या दहाच मिनिटात, आमची मटणाची थाळी आली.
या थाळीमध्ये, अळणी रस्सा, तांबडा रस्सा, मटन करी, खिमा वाटी, मटन लोणचं, खिमा बॉल, रस्सा वाटी, सोलकढी आणि.. तीन भल्या मोठ्या चपात्या किंवा दोन भाकरी असा एकुणात असा भरगच्च बेत असतो.
नेमकं अशाच पद्धतीने अगदी सेम, पण चिकन थाळीचा सुद्धा इथे बेत असतो. याशिवाय वेगवेगळ्या डिशेस सुद्धा आहेत.

मी जेवणाला सुरवात केली.. सुरवातीला मी सगळे रस्से चमच्याने ट्राय केले. रस्सा ओरपण्यासाठी एकदम तोंडाला वाटी लावणं मला काही जमत नाही.
अळणी सूप ठीकठाक होतं, बाकी तांबडा रस्सा मस्त जमला होता. शिवाय, मटन लोणचं हा आंबट प्रकार मला खूप आवडला. त्यातील जाडसर रस्सा आणि मटन सुद्धा अगदी लोणच्या सारखं मुरलं होतं. खिमा बॉल आणि खिमा वाटी, जवळपास अगदी जुळ्या चवीच्या होत्या. मटन कॉन्टिटी सुद्धा बऱ्यापैकी असते.

अगदी सुरवातीला मी एक डिश मागवून घेतली, आणि ताटातील दोन चपात्या बाजूला काढून ठेवल्या. त्यानंतर, चपातीचा एक घास मोडला, आणि मटन लोणच्या मध्ये बुडवला. मटन लोणच्याची अफलातून चव माझ्या दाताला मस्त अशी आंबट कळ देऊन गेली. त्यावर.. विषय बदली साठी, हाडकाचा बाऊ मस्त चघळून घेतला. मटन सुद्धा अगदी लुसलुशीत शिजलेलं होतं. मग काय, आळीपाळीने.. लोणचं, खिमा, आणि साध्या मटणाची आपसात जुगलबंदी सुरु झाली. हाताची आणि तोंडाची एक घाई उडाली, सोबतीला साथ द्यायला रस्सा वाट्या होत्याच. मी कशीबशी दीड चपाती संपवली, आणि केसरी भाताला ताटात जागा करून दिली. आणि सरतेशेवटी, पाचक सोलकढीने जेवणाचा समारोप झाला.

सोलापुरी विषय असल्याने, जेवण थोडं झटकेबाज होतं. पण अगदी सहन होणार नाही, असंही नव्हतं. आणि विशेष म्हणजे.. अळणी रस्सा, तांबडा रस्सा आणि सुगंधी केसरी बासमती राईस अमर्यादित मिळतो. मस्त हॉटेल आहे, चांगली चव आहे. शिवाय रेट सुद्धा अगदी वाजवी आहेत.
हौशी खवय्यांनी एकवेळ अवश्य भेट द्या..!