आमच्याबरोबर, बाहेरगावचा एक नवीन मुलगा कामाला लागला आहे. गरीब आहे बिचारा, कशीबशी गुजराण करत असतो.
त्याचा मोठा भाऊ, गावी भाजीपाला विक्रीचा व्यवसाय करत असतो. एकंदरीत चांगल्या स्वभावाचा मुलगा आहे..

परवा.. गावावरून त्याच्या मोठ्या भावाचा त्याला फोन आला.
त्या दोघांच्या गावाकडील विषयावर थोड्या गप्पागोष्टी झाल्या. आणि तिकडून, फोनवर त्याच्या भावाने त्याला काहीतरी सांगितलं. 
फोनवर, त्याच्या भावाला मधेच थांबवत माझ्याकडे पाहत मला तो म्हणाला..

" साहाब भाईने नयी गाडी लिया...! "

त्याच्याकडे, इथे साधी सायकल सुद्धा नाहीये. त्याला काही काम पडल्यास, तो इतर मित्रांची सायकल घेऊन जात असतो. त्यामुळे, त्याला आनंद होणं स्वाभाविकच होतं, खुश होऊन.
मी सुद्धा हाताने लाईक करत, हसून त्याचं स्वागत केलं.

इकडून लगेच त्याचा दुसरा प्रश्न,

" कौनसी..?

तिकडून त्याचा भाऊ, त्याला काय बोलला काय माहिती. पण ते ऐकून, तो अगदी गडबडा लोळून हसत होता. नेमका काय प्रकार घडला आहे. ते मात्र मला काही समजेना.
शेवटी, हसत-हसत तो त्याच्या भावाला म्हणाला.

" चलो, रखते है...! "

आणि पुन्हा एकदा, त्याचं खळखळून हसणं सुरु झालं. त्याचं हसू पुरं झाल्यावर मी त्याला विचारलं.
" क्या हुवा रे, क्यू इतना हस रहा था..? "
तर म्हणाला..

भाई को पुछा, कौनसी गाडी लिया..?
तो, उन्हे बोला..

" हातगाडी "