Sunday, 6 September 2015

तुला काहीच कसं वाटत नाही गं..?
मी एक पुरुष आहे. तुझा, खूप जवळचा मित्र आहे. पण शेवटी, माझ्या मनात सुद्धा हा विचार आलाच ना..!
मला मान्य आहे. तुझा साता जन्माचा सोबती अकालीच तुला सोडून दूरच्या प्रवासाला कधीही न येण्यासाठी कायमचा निघून गेलाय.
पण... याचा अर्थ हा होत नाही ना.
कि तू, मनाला वाटेल तितक्या पुरुषांशी जवळीक साधशील.
अगं तुला हा खेळ वाटतोय का.? का तू इतके संसार उध्वस्त करायला निघाली आहेस..? त्यांच्यावर कोणत्या जन्मीचा सूड उगावत आहेस..? उद्या त्यांचे संसार उध्वस्त झाले तर तुला आनंद होणार आहे का..?
कि.. तू सुद्धा एक स्त्री आहेस हेच तू विसरून गेली आहेस..?
हाहाहाहा.....!!
अगं हसतेयेस काय..? मी काय तुझ्याशी थट्टा मस्करी करतोय का..? लाज वाटत नाही तुला इतक्या मोठ्याने खिदळतेयेस ते..?
बस्स्स....
झालं तुझं बोलून...!
तू स्वतःला माझा जवळचा मित्र म्हणवतोस ना..? मित्रच म्हणवतोस ना..?
मी तुला कधीतरी 'स्त्री' वाटली आहे का रे..? मग ह्या ना ना शंका कुशंका तुला कशाला हव्या आहेत..? तू माझा खूप मोठा काळजी वाहक आहेस का..? मी कधी तुला कोणत्या गोष्टीचा त्रास दिला आहे..?
आपली निखळ मैत्रीच आहे ना..? मग तू का एवढं मनाला लावून घेतोयेस..?
काळजी वाटते गं मला तुझी,
चुकून, ते पाच नराधम एकाच वेळेस तुझ्यासमोर उभे ठाकले तर तू काय करणार आहेस..?
त्या वेळी होणारी, तुझी त्रेधा तीरपिट आठवून माझा जीव घाबरून जातो गं. तुझ्या शरीराचे लचके तोडतील गं ते. तुला ह्या गोष्टीचं काहीच गांभीर्य वाटत नाहीये का..?
नाही...!
ह्या खेळात, मी आता खूप तरबेज झाले आहे. तुला, त्याची काळजी नसावी.
पण, बरं वाटलं... कोणीतरी माझी काळजी करतंय.
हे बघ, प्राची...
मी तुझ्याकडे नेहेमी एक मित्र म्हणूनच पाहिलं आहे. तुझ्याविषयी, माझ्या मनामध्ये कधीही पाप आलं नाही. आणि, येणार देखील नाही.
इतर लोकांप्रमाणे... मला तुझ्याशी बहिणीचं खोटं नाटं भावनिक नातं जोडायचं नव्हत. म्हणून, गेली पाच वर्ष मी तुझ्याशी अगदी पवित्र नात्याने वागतोय.
तुला काय वाटतंय.. मला संधी आली नव्हती..?
मी कुठे नाही म्हणतेय.. पण, ह्या एकांकी वातावरणात माझा तरी तोल कधी ढासळला आहे का..?
कसा ढासळेल..?
तू त्या अगोदरच फार दूर निघून गेली होतीस. एक म्हणता म्हणता किती मित्रांची प्रेम प्रकरणं तू मला ऐकवलीस. ते तरी तुला आठवत आहे का..?
हो आठवतंय.. सगळं आठवतंय,
माझ्या ह्या दोन कच्च्या बच्च्यांसाठी, मला ते सगळं करावं लागलं.
तुला.. मी संभोग विलासी स्त्री वाटतेय का..? नाही रे... मी अजूनही तितकीच पवित्र आहे.
माझ्या शेवटच्या प्रणयाची ती रात्र मला अजूनही अगदी तशीच आठवतेय. आणि, त्यानंतर त्या निश्चल देहाला दिलेला अग्नी सुद्धा अगदी डोळ्या समोर दिसतोय बघ. मी अजूनही त्याच वणव्यात उभी पेटतेय. स्वतःला जाळून घेतेय. तुला नाही समजायच्या त्या गोष्टी.
नाही रे, मी संभोग विलासी स्त्री नाहीये...
रडू नकोस प्राची...
ऐक...
काय ऐकू आणि कोणाचं ऐकू..?
तुझ्याकडे असणारी गाडी, घर, ऐश्वर्य हे काय तुला फुकट मिळालं आहे..? त्यासाठी, तू काहीतरी किंमत मोजली असशीलच कि. आणि, करून सवरून पुन्हा पवित्र असल्याचा आव आनतेयेस..?
हो.. मोजलीय मी त्याची किंमत...
मुख मैथूनाच्या पुढे मी कुठेही गेले नाहीये..
शी.....
काय बोलतेयेस तू हे.
किती नीच पातळीचं बोलतीयेस. मला तर नुसतं ऐकूनच मळमळायला लागलंय.. !
काय करू..?
तू माझ्या भावना कधी जानल्याच नाहीस. माझे स्पर्श तरी तुला चेतना देत होत्या कि नाही. ते सुद्धा कधी समजलं नाही. माझ्यात कोणती कमतरता होती. त्यामुळे.. तू माझ्यापासून दूर दूर राहत होतास..?
नाही जमलं मला ते. आणि आता जमणार सुद्धा नाही..
का..?
तुझ्यात तरी, काय उरलंय म्हणा आता..?
आणि...ह्या वयात,
मी तरी, उसनं अवसान कोठून आणू...?

No comments:

Post a Comment