आज सकाळी, खडकी बाजारात भाजी खरेदी करण्यासाठी मी गेलो असता. तिथे भलामोठा वजनकाटा लाऊन एक अडतदार शेतकऱ्याकडून विकत घेतलेली भाजी विक्री करत होता.

त्याच्याकडे.. पापडी, तूर, घेवडा आणि वालाच्या शेंगा विक्रीला ठेवल्या होत्या. तो, कोणतीच भाजी अर्धा किलो देत नव्हता. दोन भाजा मिळून एक किलो दे म्हणालो. तरी सुद्धा, त्याचा नकारच.

शेवटी, एका घमेल्यात मी एक किलो वालाच्या शेंगा आणल्या. तर तो त्याच्याच मस्तीत. हातामध्ये घमेलं धरून माझा हात खूप अवघडला होता.

आणि.. आठी बोटात सोन्याच्या अंगठ्या घातलेल्या हाताने. पैसे मोजण्यात तो व्यापारी मग्न होता. शेवटी रागारागाने, मी ती भाजी होती त्या ढिगार्यात टाकून दिली. आणि पुन्हा एकदा बाजारात फेरफटका मारू लागलो.

मंडईत एके ठिकाणी, एक गरीब वृद्ध शेतकरी.. एक छोट्या पोत्यावर त्याच्याकडे असणारी छोटीछोटी गावरान कारली विकायला बसला होता. त्याने, एवढ्या कडाक्याच्या थंडीत पहाटे विक्रीसाठी किती माल आणला होता, ते मला माहिती नाही. पण आता त्याच्या पोत्यावर, कारल्याच्या भाजीचे फक्त तीनच वाटे उरले होते. दहा रुपयाला एक वाटा, याप्रमाणे तो ती कारली विकत होता. मी सगळा बाजार फिरून आलो, तरी सुद्धा त्याची ती तीन वाटा कारली मात्र काही विकली गेली नव्हती. तितक्यात एक महिला त्या शेतकऱ्याला विचारती झाली.

कशी दिली कारली..?

शेतकरी म्हणाला.. घ्या ना ताई, दहा रुपायाला वाटा आहे..!

ती कारली, शेंड्याच्या मध्याला थोडीशी लालसर झाली होती. त्यामुळे ती कारली खालीवर पाहून पुन्हा खाली ठेवत. नाक मुरडत ती बाई निघून गेली.

तेवढ्यात तो शेतकरी म्हणाला..

घ्या ताई, मला बी घरी जायचय. वीस रुपयाला तीन वाटे घेऊन टाका..!

तरी सुद्धा.. ती बाई तशीच पुढे निघून गेली.

मी तिथे शेजारील बाजूस लिंबू विकत घेत होतो. वरील प्रकार मला काही पाहवला नाही. आणि रागारागात, मी लिंबू घ्यायचे सोडून दिले. आणि, कारल्याचे ते तिन्ही वाटे माझ्या पिशवीत भरले. दहाच्या तीन नोटा, त्या शेतकऱ्याच्या हातात कोंबल्या. आणि तेथून चालता झालो. तोच त्या शेतकऱ्याने मला आवाज दिला..

ओ भाऊ, तुम्ही दहा रुपये जास्ती दिलेत..!

हे ऐकून, मी एकवार मागे वळून पाहिलं, त्या शेतकऱ्याच्या चेहेऱ्यावर एक विस्मयकारक हास्य पसरलेलं होतं. तो, त्या दहा रुपयाच्या नोटेकडे डोळे भरून पाहत होता.

आणि.. मागे वळून हसत मुखाने मी त्या शेतकऱ्याला म्हणालो.

राहूद्या काका..

आज तरी, हि कडू कारली मला गोड लागुद्यात..!