फार वर्षांपूर्वी.. आमच्या भागात,
खेडेगावातील एक तरुण मुलगा राहायला आला होता.

औद्योगिक वसाहतीचा भाग असल्याने. नोकरीसाठी सिंगल रूम भाड्याने घेऊन, त्याठिकाणी तो एकटाच राहत होता.
काही महिन्यात त्याचं लग्न जुळून आलं. आणि योगायोग सुद्धा असा घडला होता. त्याची होणारी बायको, आमच्या गावाच्या शेजारच्या गावात राहणारीच होती. नाही म्हणता, हे आगदी चांगलंच झालं होतं.
लग्न झालं, नव्याचे नऊ दिवस संपले.
पण मध्यंतरीच्या काळात. त्याच्या सासूला तिच्या मुलीचा लळा काही सुटता सुटत नव्हता.
 दर दोन तीन दिवसांनी, ती मुलीला तिच्याकडे बोलवायची. आणि तिथेच ठेऊन घ्यायची. आईच्या घरी चालत जायला अगदी दहा पंधरा मिनिटांचं अंतर होतं. त्यामुळे, ती मुलगी सुद्धा कोणाकडून सांगावा मिळाला. कि लगेच, माहेरी निघून जायची.

हा कामावरून घरी आला, कि त्याच्या घराला कुलूप असायचं. मग हा आपलं आवरून घ्यायचा. आणि सायकलला टांग मारून सासूचं घर गाठायचा.
ती मुलगी, तशी हुल्लड वयाची होती. पण हा गडी अगदी जानजवान असल्याने त्याला काही बायकोशिवाय करमत नव्हतं.

तिथे गेल्यावर, सासू त्याला तिथेच जेऊ खाऊ घालायची.
त्याच्या सासूचं घर सुद्धा अगदी लहान होतं. त्या दहा बाय बाराच्या रूममध्ये.. सासू, याची बायको, आणि तिचे दोन लहान भावंडे. इतकी लोकं राहायला होती. रात्री जेवण झालं, कि हा बायकोला म्हणायचा..
ए चल, आपण आपल्या घरला जाऊ..!
त्यावर, याची बायको काही बोलण्या अगोदरच. त्याची सासू म्हणायची,
ती ईल उंद्या, जावा तुम्ही..!

सासूचा उद्या काही उजाडत नव्हता. आणि, याची बायको काही घरी येत नव्हती. त्यामुळे, हा गडी पक्का वैतागला होता. एके दिवशी, वैतागून याने काय केलं..
हा कामावरून घरी आला, त्याच्या घराला कुलूप होतं. नेहेमीप्रमाणे, त्याने त्याचं आवरून घेतलं. आणि सासूच्या घरी जाताना हा 'पावशेर' लाऊनच गेला.
सगळ्यांची जेवणं उरकली, आज आपला नवरा दारू पिऊन आला आहे. हे त्याच्या बायकोला बरोबर समजलं होतं. त्यामुळे, जेवण झाल्यावर तिने काही त्याला घरी जाऊन दिलं नाही.

जुना काळ..त्यावेळी, नऊ साडेनऊ वाजता सगळा परिसर गपगार व्हायचा.
त्या रात्री, सगळी आवराआवर झाली. अंथरूनं टाकली गेली, घरातील दिवा मालवला गेला. आणि, अगदी दाटीवाटीने यांचं कुटुंब सुद्धा झोपी गेलं.
डोक्यात आक्काबाई असल्याने. या गड्याला काही झोप लागत नव्हती.
हा जिथे झोपला होता, त्याच्या शेजारी त्याचे लहान मेहुणा आणि मेहुणी झोपले होते. त्यांच्या शेजारी, त्याची सासू आणि सासूच्या पलीकडे याची बायको झोपली होती.
हा गडी, बायकोच्या मधुर मिलनासाठी अगदी आतुर झाला होता. पण करता काय, रात्रीची वेळ, एवढं सैन्य ओलांडून पलीकडे जायचं कसं..?

शेवटी याने मनाचा हिय्या केला, आणि त्या अंधाऱ्या रात्री ढांगा टाकत-टाकत तो त्याच्या बायकोच्या दिशेने निघाला. आणि अंधारात चुकून, त्याचा पाय सासूच्या पायावर पडला. तशी घाबरून, त्याची सासू जोरजोरात बोंबलायला लागली.
बारकी पोरं डाराडूर झोपली होती. पण सासू ओरडल्याच्या आवाजाने याची बायको जागी झाली. आणि, घाई करत तिने लगेच लाईट लावली.
तर.. हा गडी तिथे उभा होता.
जावयाला तिथे उभा असलेला पाहून, त्याची सासू काय समजायचं ते समजून गेली.
समोरील दृश्य पाहून ती पक्की घाबरून सुद्धा गेली होती. आणि, त्या दहशती खाली ती तिच्या मुलीला म्हणाली.

ए.. जा बाई. तू, तुपल्या घरला जा..!
तसा, हा गडी ताबडतोब घराबाहेर पडला. त्याच्या बायकोने सुद्धा तिचं आवरत घराबाहेर निघाली. आणि.. जाता-जाता ती तिच्या आईला म्हणाली.
उद्या येते गं आई..!
त्यावर घाबरतच तिची आई तिला म्हणाली..

उद्या ssss नगं गं बाई, उद्या बी नगं अन परवा बी नगं. तू आता हिकडं ईऊच नगंस..!