काही व्यक्ती खूपच करामती असतात हो..!
आत्ता काहीवेळापूर्वी, आमच्या ऑफिसच्या जवळ असणाऱ्या दवाखान्यात उपचारासाठी एक रुग्ण आला होता. बहुतेक त्या रुग्णाला खूपच अशक्तपणा आला असावा. त्यामुळे तो व्यक्ती, त्याच्या आईच्या आणि बायकोच्या खांद्यावर हात ठेवून त्यांचा आधार घेत पुढे निघाला होता.
आणि तितक्यात.. त्या भागात असणाऱ्या भटक्या कुत्र्यांची आपसात लढत झाली. आणि ती सगळी कुत्री उधळत या तिघांच्या दिशेने धावत निघाली.
त्या कुत्र्यांचा रोख आपल्या बाजूला धावत येत आहे, हे समजताच. त्या आजारी व्यक्तीच्या अंगामध्ये असं काही बळ संचारलं. की त्याने, त्या पिसाळलेल्या कुत्र्यांना पाहून, बायकोच्या आणि आईच्या खांद्यावर आधारासाठी ठेवलेले आपले दोन्ही हात बाजूला काढून. त्यांना सोडून तो एकटाच धूम पळत सुटला.
त्या कुत्र्यांचा रोख आपल्या बाजूला धावत येत आहे, हे समजताच. त्या आजारी व्यक्तीच्या अंगामध्ये असं काही बळ संचारलं. की त्याने, त्या पिसाळलेल्या कुत्र्यांना पाहून, बायकोच्या आणि आईच्या खांद्यावर आधारासाठी ठेवलेले आपले दोन्ही हात बाजूला काढून. त्यांना सोडून तो एकटाच धूम पळत सुटला.
तुम्हाला खोटं सांगत नाही, त्या ठिकाणी धावण्याची स्पर्धा असती. तर हा व्यक्ती त्या स्पर्धेत नक्कीच पहिला आला असता. घडलेला प्रकार पाहून, आम्ही तर हसतच होतो. पण आमच्या सोबत त्याची बायको व आई सुद्धा आमच्या हशा मध्ये सामील झाल्या होत्या..!
No comments:
Post a Comment