माझ्या एका मित्राला, पूर्वीपासून काही गोष्टींची माहिती ठेवण्याची खूप आवड आहे.
उदा :- डोकेदुखी, अंगदुखी, जुलाब, उलट्या, ताप, थंडी..
या आजारांवर, मेडिकल मधील कोणत्या गोळ्या कामी येतात. याची त्याच्याकडे इत्यंभूत माहिती असते. किंवा, वर्षातून एकदा पूर्ण बॉडी चेकप करून घेणे. या सगळ्या गोष्टी तो नियमित करत असतो. किंवा, छोट्या मोठ्या आजारांचा तो फार मोठा बाऊ सुद्धा करत असतो. थोडक्यात काय तर, तो आणि मी दोघेही आजार या विषयाचे फार मोठे भित्रे आहोत.

एके दिवशी, सहजच मी त्याच्या घरी गप्पागोष्टी करण्यासाठी गेलो होतो. आमच्या गप्पा रंगात आल्या होत्या, आणि थोड्यावेळाने, मला लघुशंका आली. मी ताबडतोब त्याच्या घरातील बाथरूममध्ये जाऊन शुचिर्भूत होऊन आलो. त्यादिवशी नेमका काय प्रकार झाला होता, ते मला माहिती नाही. पण एका तासाभरात, मी तब्बल चार ते पाच वेळा लघुशंकेला जाऊन आलो होतो. त्यावर.. माझा तो चिकित्सक मित्र मला म्हणाला.

पंड्या.. इतक्या वेळा काय रे बाथरूमला जायचं..?
एक काम कर राव.. तू तुझी ब्लड शुगर एकदा चेक करून घे...!

झालं.. या मित्राने माझ्या मनात शंका निर्माण करून दिली. भित्या पाठी ब्रह्मराक्षस, या उक्तीप्रमाणे.
दुसऱ्या दिवसापासून मला लघुशंकेचा वारंवार त्रास जाणवू लागला. आत्ता जाऊन आलो, कि पुन्हा लगेच इच्छा निर्माण व्हायची. अगदी उन्हाळी लागते ना, तशी अवस्था झाली होती. माझ्या शरीराने, आणि मनाने त्या मित्राच्या सल्ल्याचा चांगलाच धसका घेतला होता. आता शेवटचा पर्याय म्हणजे, डॉक्टरांचा सल्ला घेऊन पुढील उपचार सुरु करणे. शेवटी, डॉक्टरांच्या सल्ल्यानुसार पॅथॉलॉजी लॅबमध्ये जाने आणि रक्तातील शुगर चेक करून घेणे. या विषयावर आमचं एकमत झालं. मी ताबडतोब आमच्या येथील एका लॅबमध्ये गेलो, आणि माझ्या रक्तातील शुगर लेव्हल चेक करून घेतली. दुसऱ्या दिवशी सगळे रिपोर्ट मिळाले. ब्लड शुगरचा रिपोर्ट अणि सोबतच बाकीचे रिपोर्ट सुद्धा अगदी नॉर्मल आले होते. त्यामुळे, माझा जीव अगदी भांड्यात पडला होता.
आणि.. विशेष म्हणजे, रिपोर्ट मिळाल्या पासून माझी सारखी-सारखी होणारी लघुशंका देखील अचानक कमी काय, अगदी नाहीशी झाली होती.

काय असतं, कोणी आपल्या मनावर एखादी गोष्ट बिंबवली. कि, आपलं मन लगेच त्या बाजूने कार्य करायला सुरवात करतं. आणि, नको ते शारीरिक लोचे निर्माण होत असतात.
आता.. हे सगळं वाचून, तुम्ही कोणी माझ्या मनामध्ये नवीन शंका निर्माण करून देऊ नका, म्हणजे मिळवली.