मध्यंतरी.. माझा एक मित्र, माझ्या खूप मागे लागला होता.
आज तुला वेळ आहे, तर माझ्याबरोबर एका लग्नाला चल ना राव..! तुझी वहिनी अगोदरच पुढे गेली आहे, आणि आता माझ्यासोबत जायला कोणीच नाहीये.

खरं तर.. सुट्टी दिवशी पुण्याला जायचं म्हणजे माझ्या खूप जीवावर येतं. रोज पोटापाण्याचा प्रश्न सोडविण्याकरिता कामासाठी मला पुण्यात जावच लागतं. आणि, सुट्टी दिवशी सुद्धा पुण्याला जायचं म्हंटलं. तर ते बाकी माझ्या अगदी जीवावर येतं. मला अगदी कामावर गेल्यासारखंच वाटतं. त्यामुळे, सुट्टीदिवशी मी शक्यतो पुण्याला जाणं टाळत असतो.

तर तो मित्र मला म्हणाला,
चल राव.. माझ्यासोबत लग्नाला यायला कोणीच नाहीये. तेवढीच मला तुझी कंपनी होईल.
शेवटी, नाय हो करता मी त्याच्याबरोबर जायला तयार झालो.

त्याच्या कार मधेच आम्ही निघालो होतो.
जाताना, मी त्याला विचारलं.. ते सगळं खरं आहे, पण लग्न कोणाचं आहे..?
तर, गालावर स्मितहास्य आणत तो म्हणाला..

" माझ्या मैत्रिणीचं आहे..! "

बेगाने शादिमे अब्दुल्लाह दिवाना,
लग्न मैत्रिणीच, आणि हा बाकी जाम खुश झाला होता..!

असो.. तर आम्ही दोघे त्या लग्नसमारंभात जाऊन पोहोचलो. मारवाड्याचं लग्न होतं. आता यापुढे मी जास्ती काही सांगावं म्हणजे ती फार मोठी अतिशयोक्ती ठरेल. मांडवात सगळं काही अगदी मारवाडी थाटामाटात चालू होतं. कोणत्याच गोष्टीची कसलीच कमतरता नव्हती.
मारवाडी मुलगी म्हंटल्यावर दिसायला ती एक नंबर असणारच, यात काही शंका नव्हती.
त्यामुळे.. मी सहजच त्या मित्राला म्हणालो.

" तुझी मैत्रीण, दिसायला एकदम खास असेल नाही...! "

बस्स.. मी फक्त हे वाक्य बोलायची खोटी होती, आणि हा गडी लगेच सुरूच झाला.
अरे.. आमच्या कॉलेजमध्ये तिचा हात धरणारी दुसरी मुलगीच नव्हती. तुला काय सांगू सगळं कॉलेज हिच्या मागे पडलं होतं. पण ती कोणालाच पटली नाही. अगदी सरळमार्गी पोरगी रे.
आणि... ह्याव, त्याव.. जे होतं नव्हतं ते सगळं काही तो मला सांगून बसला.
या ना त्या कारणाने, तो माझा टाइमपास करत होता.

शेवटी.. नवरा नवरीला भेटण्यासाठी आम्ही स्टेजवर निघालो. आणि जवळ जाताच, माझं त्या नवरी मुलीकडे लक्ष गेलं.
तुम्हाला काय सांगू.. लोकाच्या लेकीला नावं ठेऊ नयेत. पण, जे आहे ते अगदी खरं आहे.
ती मुलगी.. रंगाने अगदी गोरीपान होती,
पण दिसायला अगदी जेमतेम होती. तिच्या मेकपचा थर सुद्धा, तिच्या चेहेर्यावरील खड्डे मुजवू शकला नव्हता. आणि दुसरीकडे, नवरा बाकी एखाद्या हिरोला ठार करून टाकेल इतका सुंदर होता. आता, या दोघात नेमकं नशीब कोणी काढलं होतं. ते खुद्द परमेश्वरालाच माहिती.

शेवटी.. स्टेजवर चढता-चढताच, मला खोटं बोलणाऱ्या त्या मित्राकडे एक रागीट कटाक्ष टाकत,
मी त्याला म्हणालो.

हि आहे तर तुझी सुंदर मैत्रीण,

तर.. सावरासावर करत माझे शब्द हवेत दाबत मला तो म्हणाला..
माझी नाहीये रे,

ती, माझ्या " बायकोची " मैत्रीण आहे..!