काल काही कामानिमित्ताने,
मी.. एच.डी.एफ.सी. बँकेत गेलो होतो.

माझं तेथील काम आटोपलं, आणि बाहेर येऊन पाहतो. तर.. जोरदार पावसाला सुरवात झाली होती. मग काय, बँकेच्या बाहेरील पेसेजमध्ये येऊन मी उभा राहिलो.
तिथे बाजूलाच, त्या बँकेचं ए.टी.एम. मशीन सुद्धा होतं. आणि मी नेमका त्या ए.टी.एम. च्या दरवाजाला खेटून उभा होता. काही वेळाने, तिथे कामाला असणाऱ्या एका सिक्युरिटीने मला दरवाजातून बाजूला सरकायला सांगितलं.

निळ्या पेहेरावातील तो सिक्युरिटी गार्ड, बिहारी बाबू होता. अंगात निळा ड्रेस, डोक्यावर गोलसर टोपी, गालावर काळ्या केलेल्या भरगच्च मिशांचा गोलसर मोठासा पुंजका. उंचापुरा आणि काटक शरीरयष्टीचा असा तो सिक्युरिटी गार्ड होता.

तो सिक्युरिटी गार्ड, दिसायला जरी अगदी काटक असला. तरी तो, साधारण पंचावन्नच्या आसपास असावा.
पाऊस पडतच होता.. आता तो सिक्युरिटी गार्ड अगदी माझ्या शेजारी येऊन उभा राहिला होता.
तितक्यात.. त्याच्या पाठीमागून एक मजबूत शरीरयष्टीचा दुसरा बिहारी बाबू आला. आणि त्याने, मागील बाजूने येऊन या सिक्युरिटी गार्डचा हाताने जोरात दंड दाबला.
आणि म्हणाला..

क्या हो जवान..!

खरं तर, दंड पिळवटला गेल्याने, तो सिक्युरिटी फार चिडला होता. पण त्याला रागाने काही बोलता येत नव्हतं. शेवटी, राग कसा व्यक्त करावा. म्हणून.. तो म्हातारा सिक्युरिटी गार्ड त्या दुसऱ्या बिहाऱ्याला म्हणाला.

जवान दिखता हुं मै तुम्हे.. तो करवा दो अपने बहेनसे मेरी शादी..!

हा प्रसंग घडल्यानंतर, त्या दोघांमध्ये पुन्हा एकदा जोरदार हशा पिकला. बहुतेक.. त्या भागातील लोकं, अशा घरगुती विनोदांना फारसं सिरीयसली घेत नसावेत. पण चुकून, त्याजागी.. आपला कोणी मराठी माणूस असता.

तर, त्या सिक्युरिटी गार्डचं किमान थोबाड तरी नक्कीच फुटलं असतं..! ;)